Dat zijn die mensen die altijd koffie drinken met gebak...
Hoe wij besloten van elke dag een feestje te maken
“Dat zijn die mensen die altijd koffie drinken met gebak. Dat is wat ik denk als ik jullie zie,” zei de medewerkster bij de speltbakker. Het duurde even voordat het tot ons doordrong dat ze doelde op de posts op onze sociale media. Daar laten we inderdaad vaak onze koffiemomenten zien. En het klopt dat we die elke dag hebben. Soms delen we dan ook een gebakje. Maar meestal niet, we moeten wel een beetje de balans in de gaten houden ?.
Het is al bijna vijftien jaar geleden dat wij al onze werkactiviteiten op één hoop gooiden en ook zakelijk fuseerden. Privé hadden we dat al een aantal jaren eerder gedaan. De naam Alles in Balans kwam als bedrijfsnaam naar boven omdat balans bij ons eigenlijk altijd al een thema was.
Alles altijd in balans, dat zou niet eens kunnen
Niet omdat we vinden dat alles altijd in balans moet zijn. Dat zou niet eens kunnen. Het zou zelfs een beetje saai zijn. Maar wel omdat we die balans consequent blijven zoeken.
Want tussen die dagelijkse rustmomenten met koffie door, gebeurt er een heleboel. Er zijn deadlines, mails die op antwoord wachten, gesprekken die om voorbereiding vragen, teksten die geschreven moeten worden, enzovoort, enzovoort.
Hoe meer drukte, hoe belangrijker dat moment van rust
En hoe meer de drukte van alledag toeneemt, hoe belangrijker het is om die van tijd tot tijd te onderbreken met een moment van rust. Dat nemen wij heel serieus, want we adviseren dit ook aan de mensen die bij ons in de coaching komen. En wij willen natuurlijk niet die timmerman zijn bij wie de deuren piepen…
Niet dat dat nou zo moeilijk is hoor. Want als je eenmaal ten diepste besluit dat jouw welzijn op de eerste plaats komt, en je neemt daar de volledige verantwoordelijkheid voor, dan kun je op een gegeven moment niet meer terug. Want je systeem gaat eraan wennen.
Dat is niet altijd zo geweest trouwens. Voordat wij een relatie kregen, hadden we allebei een relatie waarin die balans veel minder vanzelfsprekend was. Waarin we over onze grenzen gingen. Waarin we niet voldoende toekwamen aan onszelf. Waarin we ons niet vrij voelden om volledig te zijn wie we werkelijk zijn.
We wisten allebei eigenlijk heel goed wat we wilden, toen we samen verder gingen. We wilden de ruimte voelen om onszelf te zijn en ook niets anders dan dat verwachten van de ander. Verwachtingen en verplichtingen gooiden we sowieso zoveel mogelijk overboord. Geen verplichte feestjes, familiebijeenkomsten of verjaardagen meer voor ons. Alleen nog kwalitatieve contacten, meestal kleinschalig, waarbij werkelijke verbinding centraal staat.
En van elke dag een feestje maken, dat natuurlijk ook. Elke dag één of meer keren stilstaan bij de mooie dingen van het leven. Elke dag de tijd nemen om te genieten van je koffie. Of dat nu in de horeca is, aan de keukentafel of in de tuin op de veranda. Elke dag eten waar je op dat moment het meest zin in hebt. Elke dag luisteren naar de muziek waar je van houdt. Elke dag de kleren aan die je op dat moment het mooist vindt. Elke dag bewust beleven.
Wat wij deze feestdagen gaan doen? Precies dat. Net als elke andere dag in het jaar.
Arjen en Judith
